Keşke ben biraz daha genç olsaydım
sen de erken ölmeseydin baba
babalar gününde benim de
gününü kutladığım bir babam olsaydı keşke.
Seninle aynı fikirlerde olmasak da
neler konuşur, neleri tartışırdık.
Sana son yazdıklarımı okumayı
görüşünü öğrenmeyi o kadar çok isterdim ki.
Gençken itirazlarıma kızardın hep
benim için endişelenirdin
şimdi daha iyi anlıyorum bunu.
Senin yerine kendimi,
karşıma çocuğumu koysaydım
ben de aynı şeyleri söylerdim oğluma.
İkimiz de ne çok kahrını çektik bu ülkenin değil mi baba?
Üstelik ne çok yalnızlık çekerdin, bilirdim.
Hiç pişmanım dediğini duymadım, ama bilirdim,
İşini en iyi yapan bir kaç avukattan biriydin.
Senin farkını anladığımda
senden ne kadar gurur duyardım
belki yüzüne karşı hiç söylemedim.
Şindi beni duyamayacaksın ama benim için böyleydin.
Biliyor musun baba, sana duyduğum hayranlığım daha da arttı günden güne.
Sen o taşra kentinde yakın dostlarınla birlikte
bir vaha gibiydiniz herkese.
Sana gelip danışan genç avukatların gözünde
yıllar sonra baro odasında hala asılı duran cüppeni görünce daha iyi anladım bunu.
Belki yaşarken kimseden duymamışsındır,
sana hayranlıklarını
ama oğlu olduğumu söylediğimde
biraz mahçup ve üzgün bir yüzle
"Behzat beyin oğlusunuz, öylemi" diyenlerin ne çok olduğunu duymanı isterdim.
Ama oğlun olmayı asıl önemli kılan bunların ötesindeydi.
Hatırlar mısın,
bana bir daktilo almıştın durup dururken, çok şaşırmıştım.
Böyle sürprizler yapmayı severdin.
O daktilo hala odamın bir köşesinde duruyor baba, artık kullanmasam da.
Bu hediyeyi alınca yazmayı nasıl sevdirdin bana bilsen.
Yazma merakımı demek ilk sen anlamıştın.
Verdiğin ödevleri hiç unutmuyorum.
Parti bildirilerini bana yazdırırmandan, yapacağın konuşmaları düzeltmemi istemene kadar,
duyduğun güven için şimdi sana teşekkür ediyorum baba.
Ah baba, sana hayranlığım kadar öfkeli olduğum şeyler de vardı elbet.
Ama bunları tekrarlamanın zamanı çoktan geçti farkındayım.
Bunları yanına geldiğimde konuşuruz artık.
Babalar günün kutlu olsun sevgili Babam.
