Değerli büyüklerim ve küçüklerim... Yeni yıla saatler kala adettendir, ben de bir şeyler yazmalıyım dedim, dedim de ne yazacağımı bilemedim doğrusu. Çok zorlanıyorum bunları söylerken. Karman çorman bir haldeyim hala. Profil resmime bakmayın siz, oradan görülmüyor içim. Şimdi içinizi karartırım diye korkuyorum, şu yılın son gününde, keyfinizi kaçırtmak istemem. Rahatınıza bakın lütfen, bana bakmayın siz, kadehinizi neşeyle kaldırın yeni yıl şerefine, en güzel dileklerinizle, sevdiklerinizi arayıp sorarak, ki ben de öyle yapacağım, şarabımı kendi hazırladığım mezemin eşliğinde ve elbette sevdiklerimle gelen yıl için kaldırıp yudumlayacağım. İşte tam o anda aynı kalp gözüyle baktığımız dostlarımı, hatta ülkemin bütün insanlarını düşüneceğim, ah benim çileli güzel insanlarım. Susup sadece televizyondaki müziğin neşesine bırakacağım kendimi. Sonra çocuklara bir kaç maskaralık yapacağım, yine onları güldereceğim. Evet, dostlarım, çoğunuz gibiyim belki, yani farkımız yok birbirimizden. Aynı neşe, aynı tedirginlik ama hayata sımsıkı bağlanmak işte. İyi yıllar hepinize.
